علائم مزاج ها

علائم مزاج صفراوی: شخصی که مزاجش صفراوی باشد علائمی مثل گرمی و خشکی پوست، زردی رنگ چهره یا زیتونی داشته و خون اینگونه افراد دارای املاح صفراوی است. نسوج بدن آنها آغشته از ترشحات کبدی است و دارای نسوجی سفت و سخت و لاغر و رشته های عضلانی آنها واضح و پیدا است استخوانهای بدنشان برجسته و خطوط چهره اشان نمودار است، تنفس و نبض آنها سریع، خوابشان کوتاه و همراه با آشفتگی است حرکات آنها سریع و تند و عجول در کارها و حسود و خشمگین در امور می باشد.

 علائم مزاج صفراوی: شخصی که مزاجش صفراوی باشد علائمی مثل گرمی و خشکی پوست، زردی رنگ چهره یا زیتونی داشته و خون اینگونه افراد دارای املاح صفراوی است. نسوج بدن آنها آغشته از ترشحات کبدی است و دارای نسوجی سفت و سخت و لاغر و رشته های عضلانی آنها واضح و پیدا است استخوانهای بدنشان برجسته و خطوط چهره اشان نمودار است، تنفس و نبض آنها سریع، خوابشان کوتاه و همراه با آشفتگی است حرکات آنها سریع و تند و عجول در کارها و حسود و خشمگین در امور می باشد.

 

علائم مزاج بلغمی (لنفاوی): صاحبان مزاج لنفاوی عموماً دارای چربی زیاد، پوستشان سرخ، بدن آنها سرد و نرم، عضلاتشان مثل اعمالشان عموماً کند و افراد تنبلی هستند. خواب آنها سنگین و عمیق و حرکاتشان آهسته و آرام، دستها و اندامشان مثل دست مرده، کوشش و فعالیت آنها کم و با بی قیدی همراه است.

 

علائم مزاج دموی (پر خونی): در این اشخاص گردش خون خیلی تند و سریع، پوست بدنشان سرخ و رنگین و گرم است، مخاطهای آنها قرمز (مثل چشمان و زبان) عروق بدنشان باز و متسع نبض کامل و پر، اشتها فراوان خواب عمیق و راحت حرکاتشان وسیع، دستها چاق و کف دستهایشان گرم است.

 

علائم مزاج سوداوی (عصبی): همچنان که گذشت این مزاج به سوداوی قوی و سوداوی ضعیف تقسیم می شود علائم سوداوی ضعیف عبارت است از کندی عکس العمل (به علت ضعف اعصاب) و کندی کار قلب و ریه، پریدگی رنگ چهره و افتادگی خطوط صورت، غمگین و غصه دار بودن، خودخور، متنفر و فراری از کار و کوشش اما در نهاد افرادی ثابت قدم و پابرجا هستند.

 

علائم مزاج سوداوی قوی: تندی و با فشار عصبی یعنی عکس العمل شدید حرکات سریع و خشن، قلب و ریه تند و سریع چشمها درخشان براق، فعالیت خیلی زیاد و افرادی بی ثبات و قابل تحریک و خیالاتی و تحت سریع عوامل قرار می گیرند و با خوابهای ناراحت کننده و مهیج و مضطرب هم آغوشند.

 

دو گونه مزاج دیگر تشخیص داده شده است که به نام مزاج رطب و یا تر و دیگری مزاج یابس یا خشک نامیده می شوند، در اینجا گرمی و سردی مزاج در کار نیست اینگونه مزاجها را سازج رطب یعنی ساده تر و سازج یابس یعنی ساده خشک گویند. برای آشنا شدن به این دو مزاج بایستی به مثال زیر توجه نمود:

اگر به دو شخص سالم که هیچگونه ضایعات و اختلافی در اعضای بدن خود نداشته و از نظر سن، وزن، قد و سایر مشخصات ظاهری با هم یکسان بوده و تفاوتی نداشته باشند، ادرنالین به مقدار کم تزریق کنیم یا بخورانیم یکی از این دو نفر ادرنالین را به خوبی تحمل کرده و دیگری ممکن است به طپش قلب و ناراحتی مبتلا گردد، شخصی که حساسیت نشان داده است دارای اعصاب حساس در مقابل ادرنالین است در صورتی که دومی این حساسیت را ندارد. حال اگر به همین دو نفر ازرین به مقدار کم تزریق کنیم یا بخورانیم یکی از آنها حساسیت نشان داده در صورتی که دیگری از ازرین در امان است. نمونه این اشخاص در هر محیطی زیاد دیده می شود (مثل تفاوت ویار در خانمهای آبستن، همه آبستند اما در یکی یا چند نفر آنها ویار دیده می شود).
حکمای قدیم از جمله ابو علی سینا، آنها را که تحریک پذیرند، دارای مزاج رطب یا تر و دسته ای که حساس نیستند دارای مزاجهای یابس یا خشک می دانند.

 

{mainvote}

 

منبع: کتاب نسخه شفا (جلد دوم) – اثر زنده یاد دکتر صفدر صانعی

تلگرام طب سنتی انتشار این مطلب در تلگرام می تواند موجب افزایش سطح سلامتی جامعه شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *